در اعتراض به فرهنگ پست تملق و ریا
در اعتراض به فرهنگ زشت چاپلوسی و تظاهر
در اعتراض به دورویی
در اعتراض به دستاوردهای فرهنگی سالهای اخیر کشور که گندش همه ی ادارات و نهادهای
حکومتی ما را برداشته
و بالاخره در اعتراض به فرهنگ رواج یافته ی «زیر آب زدن» و غیبت کردن/ پست قبلی
حذف و
این وبلاگ به مدت دو هفته به روز نمی شود
چرا؟
این روزها به هر جا که می روی/ مرگبار می بینی که یک عده مشغول محکوم کردن
یک عده ی دیگرند وحتی وقتی یک نفر از جمعشان جدا می شود بلافاصله شروع می کنند به
بدگویی و غیبت کردن درباره ی او. این فرهنگ لعنتی به خصوص در نهادهای حکومتی و
همچنین در نهادهای آموزشی ما (دانشگاه و آموزش و پرورش) آنقدر ناجور رواج پیدا کرده
که اکثرن افراد شاغل در این نهادها و ارگانها را یا منفعت طلب کرده یا منزوی و اندوهگین.
نتیجه هم همین است که هست: خیلی ها برای پیشرفت و درآوردن پول بیشتر حاضرند حتی
زیرآب نزدیکترین دوستان و آشنایانشان را بزنند. این منش مجیزگویی و خیانت پیشگی
در شهرهای مذهبیی چون مشهد بسیار مشهودتر است.
یک سوال:
این روحیه ی نان به نرخ روز خوری و متظاهرانه زندگی کردن دستاورد چند ساله ی چه
وضعیتی در جامعه ی ایرانی بوده است؟
باز خدا خیر مردم کوچه و بازار را بدهد که نه درسی خوانده اند و نه داعیه ی دینداری و
روشنفکری دارند ولی هرگز به این شکل استهزاآور و خنده دار/ چاپلوس و ریاکار نیستند.

